Subtelna kreska, precyzja rysunku, intensywne barwy i kontrasty grafiki cyfrowej – te pozornie odmienne środki wyrazu spotykają się na wystawie Katarzyny Haber zatytułowanej „Stan Wewnętrzny”. Wernisaż ekspozycji odbył się w sobotę, 24 października, w Galerii i Pracowni AZ w Siedlcach. Artystka zaprosiła odbiorców do świata osobistych przeżyć, rodzinnej codzienności i emocji, które znajdują odzwierciedlenie w jej twórczości. Katarzyna Haber jest kuratorką, wykładowczynią akademicką, krytyczką sztuki i rysowniczką. Ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Na przestrzeni lat tworzyła ilustracje i okładki dla magazynów lifestylowych, pracowała również jako graficzka. Jest pomysłodawczynią i organizatorką festiwalu Warsaw ByArt, promującego warszawskie galerie sztuki. W swoim dorobku ma organizację ponad 200 wystaw malarstwa, grafiki i fotografii, zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych, prezentujących twórczość artystów z Polski i zagranicy. Wśród prezentowanych przez nią twórców znaleźli się m.in. Józef Hałas, Cyprian Kamil Norwid, Bruno Schulz, Józef Czapski, Jan Matejko i Władysław Strzemiński. Tym razem Haber znalazła się po drugiej stronie – nie jako kuratorka przygotowująca ekspozycję innych artystów, lecz jako autorka prezentująca własne prace. Między kreską a kolorem Wystawa „Stan Wewnętrzny” zestawia dwa odmienne sposoby obrazowania. Z jednej strony są to delikatne, oszczędne w formie rysunki, z drugiej – grafiki cyfrowe, w których istotną rolę odgrywają intensywne kolory i wyraziste kontrasty. Choć prace różnią się estetyką, łączy je osobisty charakter i emocjonalny wymiar. Szczególne miejsce w rysunkach Katarzyny Haber zajmuje rodzina, a zwłaszcza dzieci uchwycone podczas codziennych czynności. Artystka potrafi dostrzec znaczenie w pozornie zwyczajnych momentach i nadać im wyjątkowy charakter. Jej prace, na pierwszy rzut oka proste, przy bliższym spojrzeniu ujawniają precyzję kreski oraz świadome operowanie proporcjami i detalem. Nie chodzi jednak wyłącznie o wierne odtworzenie rzeczywistości. Rysunki stają się również zapisem emocji i osobistych doświadczeń autorki. Codzienność, rodzinne relacje i chwile spokoju tworzą opowieść, w której odbiorcy mogą odnaleźć także własne wspomnienia. Jak podkreśla artystka, tytuł wystawy nie jest przypadkowy. Każdy z prezentowanych przez nią tematów wiąże się z określonym stanem emocjonalnym i doświadczeniem. Tworzenie jest dla niej sposobem przyglądania się sobie, a jednocześnie uważniejszego dostrzegania otaczającego świata.
